Riley B. King, znany na całym świecie jako B.B. King, był legendarnym amerykańskim gitarzystą bluesowym, wokalistą i kompozytorem, powszechnie uznawanym za jednego z najważniejszych muzyków XX wieku. Urodzony 16 września 1925 roku, w chwili śmierci w 2015 roku miał 89 lat, kończąc tym samym ponad siedem dekad kariery, podczas której jego charakterystyczny styl gry na gitarze elektrycznej, zwany „Lucille”, zdefiniował gatunek bluesa i wpłynął na niezliczonych artystów. Jego życie, naznaczone trudnym dzieciństwem na plantacjach Mississippi i niezwykłą determinacją, stało się inspiracją dla milionów ludzi na całym świecie.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na 14 maja 2015 roku miał 89 lat.
- Żona/Mąż: Był żonaty trzykrotnie.
- Dzieci: Miał kilkanaście dzieci.
- Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor.
- Główne osiągnięcie: Zdefiniowanie nowoczesnego bluesa elektrycznego i wpływ na pokolenia gitarzystów.
Kim był B.B. King?
Pochodzenie i wczesne lata
Riley B. King, znany jako B.B. King, urodził się 16 września 1925 roku na plantacji bawełny Bear Creek w Berclair, w hrabstwie Leflore, niedaleko Itta Bena w stanie Mississippi. Jego rodzice byli sharecropperami, co oznaczało, że pracowali na ziemi należącej do innych w zamian za część plonów. Wychowywał się w trudnych warunkach, a jego dzieciństwo było naznaczone samotnością po tym, jak jego matka opuściła rodzinę, gdy miał cztery lata. Wychowywaniem młodego Rileya zajęła się głównie babcia.
Pseudonim „B.B. King”
Pseudonim artystyczny B.B. Kinga ma swoje korzenie w jego wczesnej karierze radiowej. Pracując jako DJ w stacji radiowej WDIA w Memphis, Tennessee, znanej z promowania muzyki afroamerykańskiej, King był znany jako „Beale Street Blues Boy”. Z czasem ten przydomek został skrócony do „Blues Boy”, a następnie do powszechnie rozpoznawalnego „B.B.”. Pseudonim ten stał się synonimem bluesa i doskonałości gitarowej, nierozerwalnie związany z jego scenicznym wizerunkiem.
Tytuł „Króla Bluesa”
B.B. King jest powszechnie uznawany za jednego z najbardziej wpływowych gitarzystów elektrycznych drugiej połowy XX wieku. Jego unikalny styl, charakteryzujący się płynnymi, lirycznymi frazami i wyrazistym vibrato, wywarł ogromny wpływ na pokolenia muzyków bluesowych i rockowych. Zyskał zasłużony tytuł „Króla Bluesa” (The King of the Blues), a także był często wymieniany w gronie „Trzech Króli Gitary Bluesowej”, obok Alberta Kinga i Freddiego Kinga. Jego muzyka przekroczyła granice gatunku i kultury, stając się uniwersalnym językiem emocji.
Miejsce i data śmierci
B.B. King zmarł 14 maja 2015 roku w swoim domu w Las Vegas w stanie Nevada, w wieku 89 lat. Jego odejście zakończyło legendarną karierę, która trwała ponad siedem dekad. Śmierć nastąpiła po okresie problemów zdrowotnych, które zmusiły go do zakończenia aktywności koncertowej. Pozostawił po sobie niezatarty ślad w historii muzyki amerykańskiej i światowej.
Życie prywatne i rodzinne
Dzieciństwo i wpływ na twórczość
Trudne warunki życia na południu Stanów Zjednoczonych w okresie segregacji rasowej oraz losy rodziny głęboko wpłynęły na B.B. Kinga. Praca na plantacji bawełny w Indianoli, którą nazywał swoim rodzinnym miastem, kształtowała jego charakter i dostarczała materiału do jego emocjonalnych tekstów. Doświadczenia związane z opuszczeniem przez matkę i wychowaniem przez babcię z pewnością rezonują w bluesowych balladach opowiadających o stracie i tęsknocie.
Małżeństwa i rodzina
B.B. King był żonaty trzykrotnie: z Marthą Lee Denton (1946–1952), Sue Carol Hall (1954–1966) i Veroniką Santoro (1968–1980). Miał kilkanaście dzieci z różnymi kobietami, choć relacje z nimi bywały skomplikowane. Pomimo życia w drodze, starał się utrzymywać kontakt z rodziną, a jego muzyka często odzwierciedlała uniwersalne tematy miłości, straty i rodziny.
Służba wojskowa
Podczas II wojny światowej B.B. King służył w armii Stanów Zjednoczonych. Jego służba została jednak skrócona, ponieważ uznano go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej” ze względu na jego umiejętności w obsłudze traktora, co było ważne dla produkcji rolnej w tamtym okresie. Już wtedy jego pracowitość i znaczenie były dostrzegane.
Kariera muzyczna i wpływ
Początki i pierwsza gitara
Swoje pierwsze kroki w świecie muzyki B.B. King stawiał w chórze gospel, gdzie zdobywał pierwsze doświadczenia wokalne. Naukę gry na gitarze rozpoczął od lokalnego pastora. Swoją pierwszą własną gitarę, która stała się jego nieodłącznym towarzyszem na scenie, kupił za 15 dolarów. Spłacał ją przez dwa miesiące z każdej pensji, co świadczy o jego determinacji i pasji do instrumentu.
Inspiracja T-Bone Walkerem
Momentem przełomowym w karierze B.B. Kinga było spotkanie z T-Bone Walkerem, jednym z pionierów bluesa elektrycznego. Usłyszenie gry Walkera na gitarze elektrycznej zainspirowało go do zdobycia własnego instrumentu elektrycznego i zdefiniowało jego późniejszy, innowacyjny styl gry. To właśnie ta inspiracja utorowała mu drogę do stania się legendą gitary bluesowej.
Niezwykła etyka pracy i koncerty
B.B. King słynął z tytanicznej etyki pracy, która była fundamentem jego długiej kariery. Przez większość swojego życia koncertował średnio ponad 200 razy rocznie. W rekordowym 1956 roku jego kalendarz wypełniony był aż 342 występami. Ta niezwykła aktywność koncertowa pozwoliła mu na doskonalenie rzemiosła, dotarcie do szerokiej publiczności i zbudowanie globalnej bazy fanów. Jego występy na żywo były zawsze pełne energii, pasji i niezapomnianych emocji.
Współpraca z U2 i Erikiem Claptonem
W późniejszym etapie kariery B.B. King kontynuował współpracę z młodszymi artystami, otwierając swoją muzykę dla nowych pokoleń. W 1988 roku nagrał z irlandzkim zespołem U2 utwór „When Love Comes to Town”, co przyniosło mu nową falę popularności. W 2000 roku, w duecie z Erikiem Claptonem, wydał album „Riding With the King”, który zdobył nagrodę Grammy i potwierdził jego mistrzostwo w gatunku bluesa.
Ostatni koncert
Ostatni publiczny koncert B.B. Kinga odbył się 3 października 2014 roku w House of Blues w Chicago. Był to symboliczny moment, który zakończył jego niezwykłą podróż przez świat muzyki. Mimo problemów zdrowotnych, które zaczęły go trapić, King do końca pozostał wierny scenie i swojej pasji, dając niezapomniane występy.
Występ w filmie „Blues Brothers 2000”
W 1998 roku B.B. King pojawił się na wielkim ekranie w filmie „Blues Brothers 2000”, wcielając się w rolę lidera fikcyjnej supergrupy Louisiana Gator Boys. Jego obecność w produkcji świadczyła o jego ogromnym wpływie na kulturę popularną i wszechstronności artystycznej, wykraczającej poza samą muzykę.
Nagrody i osiągnięcia
Wprowadzenie do Galerii Sław
B.B. King został uhonorowany miejscem w prestiżowych galeriach sław. W 1980 roku wprowadzono go do Blues Hall of Fame, a w 1987 roku do Rock and Roll Hall of Fame. Te wyróżnienia podkreślają jego kluczową rolę w kształtowaniu muzyki bluesowej i rockowej oraz uniwersalność jego twórczości.
Nagroda Grammy za „The Thrill Is Gone”
Jednym z największych sukcesów B.B. Kinga była jego interpretacja utworu „The Thrill Is Gone”, wydana w 1969 roku. Piosenka ta stała się jego największym hitem i przyniosła mu zasłużoną nagrodę Grammy w 1970 roku. Do dziś jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów bluesowych i kwintesencja jego charakterystycznego stylu.
Rankingi najlepszych gitarzystów
B.B. King wielokrotnie pojawiał się na szczytach rankingów najlepszych gitarzystów wszech czasów. W 2011 roku magazyn Rolling Stone sklasyfikował go na zaszczytnym 6. miejscu na liście 100 największych gitarzystów. To wyróżnienie potwierdza jego niekwestionowany wpływ na rozwój gry na gitarze elektrycznej.
Najważniejsze nagrody i wyróżnienia B.B. Kinga
| Rok | Nagroda/Wyróżnienie | Uwagi |
|---|---|---|
| 1970 | Nagroda Grammy | Za utwór „The Thrill Is Gone” |
| 1980 | Blues Hall of Fame | Wprowadzenie |
| 1987 | Rock and Roll Hall of Fame | Wprowadzenie |
| 2011 | Rolling Stone – 100 Greatest Guitarists | 6. miejsce |
Filantropia i dziedzictwo
Dar dla Papieża Jana Pawła II
B.B. King dał się poznać nie tylko jako wybitny muzyk, ale także jako osoba o wielkim sercu. W 1997 roku, podczas koncertu w Watykanie, przekazał swoją legendarną gitarę „Lucille” w prezencie papieżowi Janowi Pawłowi II. Ten gest symbolizował pokój i jedność, a także podkreślał uniwersalne przesłanie muzyki Kinga.
Muzeum w Indianoli
W uznaniu jego ogromnego wkładu w kulturę, w 2008 roku w Indianoli otwarto B.B. King Museum and Delta Interpretive Center. Muzeum to służy ochronie i promocji dziedzictwa artysty oraz edukacji o bogatej kulturze delty Mississippi. Jest to miejsce, gdzie odwiedzający mogą pogłębić swoją wiedzę o życiu i twórczości Kinga.
Ciekawostki z życia B.B. Kinga
Legenda gitary „Lucille”
Jedna z najbardziej poruszających historii związanych z B.B. Kingiem dotyczy jego legendarnej gitary, nazwanej „Lucille”. Nazwa ta wzięła się z dramatycznego zdarzenia, gdy King ratował instrument z płonącego klubu. Pożar wywołali dwaj mężczyźni, którzy bili się o kobietę imieniem Lucille. Od tamtej pory każda jego gitara nosiła imię „Lucille”, stając się symbolem jego poświęcenia dla muzyki i przetrwania. Nazwa „Lucille” dla jego gitary wywodzi się z incydentu, w którym King ratował instrument z płonącego klubu.
Występ dla Baracka Obamy
B.B. King miał zaszczyt wystąpić w Białym Domu podczas wydarzenia „Red, White and Blues” w 2012 roku. Podczas tego uroczystego wieczoru, artysta namówił prezydenta Baracka Obamę do wspólnego zaśpiewania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”. Było to niezapomniane wydarzenie, które pokazało, jak muzyka bluesowa potrafi łączyć ludzi i jak wielki szacunek B.B. King darzony był przez najwyższe kręgi władzy.
Zdrowie B.B. Kinga
Problemy zdrowotne pod koniec życia
W ostatnich latach swojego życia B.B. King borykał się z problemami zdrowotnymi. W październiku 2014 roku zdiagnozowano u niego silne odwodnienie i skrajne wyczerpanie, co doprowadziło do zakończenia jego ostatniej trasy koncertowej. Artysta do końca pozostał wierny swojej muzyce, mimo narastających problemów zdrowotnych.
B.B. King, znany jako „Król Bluesa”, był postacią absolutnie fundamentalną dla rozwoju muzyki bluesowej i rockowej. Jego innowacyjny styl gry na gitarze, charakterystyczny wokal i niezłomna etyka pracy uczyniły go ikoną muzyczną, która wpłynęła na pokolenia artystów. Przez ponad siedem dekad swojej kariery, od skromnych początków na plantacjach Mississippi po światowe sceny, B.B. King tworzył muzykę pełną emocji, autentyczności i głębokiego przesłania, która na zawsze pozostanie częścią dziedzictwa kultury światowej.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Jaka muzyka jest kojarzona z B.B. Kingiem?
B.B. King jest nieodłącznie kojarzony z bluesem, a dokładniej z elektrycznym bluesem. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze, znany jako „vibrato”, oraz emocjonalny wokal stały się ikoną gatunku.
Kto jest królem bluesa?
Tytuł „Króla Bluesa” powszechnie przypisuje się B.B. Kingowi. Jego wpływ na rozwój i popularyzację bluesa na całym świecie jest niepodważalny.
Ile dzieci miał B.B. King?
B.B. King miał piętnaścioro dzieci. Warto zaznaczyć, że jego życie prywatne było złożone, a relacje rodzinne budziły czasem kontrowersje.
Jaka była najsłynniejsza piosenka B.B. Kinga?
Trudno jednoznacznie wskazać jedną najsłynniejszą piosenkę, jednak utwór „The Thrill Is Gone” jest powszechnie uważany za jego największy przebój i wizytówkę. Doskonale oddaje on jego charakterystyczny styl i emocjonalne podejście do muzyki.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King
