Michel Platini, urodzony 21 czerwca 1955 roku w Jœuf, to jedna z najbardziej ikonicznych postaci w historii światowego futbolu. Ten francuski piłkarz i działacz sportowy, który na styczeń 2026 roku ma 70 lat, zapisał się w annałach jako wybitny ofensywny pomocnik, trzykrotny zdobywca Złotej Piłki oraz lider reprezentacji Francji, która w 1984 roku triumfowała na Mistrzostwach Europy. Jego droga zawodowa, od boiskowych boisk po najwyższe stanowiska w europejskiej federacji piłkarskiej, jest pełna spektakularnych sukcesów, ale również kontrowersji.
Choć szczegółowe informacje o jego najbliższej rodzinie, takie jak imiona żony czy dzieci, nie są publicznie dostępne, jego korzenie rodzinne są głęboko zakorzenione we Włoszech. Matka, Anna Piccinelli, pochodziła z prowincji Belluno, a dziadek ze strony ojca, Francesco Platini, był imigrantem z Agrate Conturbia. Jego ojciec, Aldo Platini, również był związany ze światem piłki, pełniąc funkcję zawodnika, a następnie dyrektora klubu AS Nancy, co miało ogromny wpływ na początki kariery Michela.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na styczeń 2026 roku ma 70 lat.
- Żona/Mąż: Brak publicznie dostępnych informacji.
- Dzieci: Brak publicznie dostępnych informacji.
- Zawód: Były piłkarz, działacz sportowy.
- Główne osiągnięcie: Trzykrotny zdobywca Złotej Piłki (1983, 1984, 1985) i triumfator Euro 1984.
Kim jest Michel Platini? Podstawowe informacje
Dane biograficzne
Michel François Platini urodził się 21 czerwca 1955 roku w miejscowości Jœuf, położonej w departamencie Meurthe-et-Moselle we Francji. W styczniu 2026 roku legendarny piłkarz i działacz sportowy będzie obchodził swoje 70. urodziny. Jego wzrost wynosi 179 cm, co plasuje go w gronie zawodników o przeciętnych warunkach fizycznych, jednak jego talent i umiejętności w zupełności kompensowały te parametry.
Pochodzenie i korzenie rodzinne
Michel Platini posiada silne związki z Włochami. Jego matka, Anna Piccinelli, wywodziła się z prowincji Belluno. Dziadek ze strony ojca, Francesco Platini, był imigrantem z Agrate Conturbia w prowincji Novara. Francesco Platini osiedlił się we Francji tuż po zakończeniu I wojny światowej, tworząc fundamenty dla francuskiej gałęzi rodziny.
Pozycja na boisku i przydomek
Na boisku Michel Platini występował na pozycji ofensywnego pomocnika. Jego styl gry charakteryzował się niezwykłą wizją gry, precyzją podań i przede wszystkim zabójczą skutecznością. Z tego względu stał się jednym z najbardziej bramkostrzelnych graczy w historii tej formacji. Jego nieprzeciętne umiejętności techniczne, inteligencja boiskowa i naturalne zdolności przywódcze przyniosły mu zasłużony przydomek „Le Roi”, co w języku francuskim oznacza „Król”.
Życie osobiste Michela Platiniego
Wpływ ojca na karierę
Ojciec Michela Platiniego, Aldo Platini, odegrał kluczową rolę w jego karierze. Był nie tylko byłym zawodnikiem, ale przede wszystkim wieloletnim dyrektorem klubu AS Nancy. To właśnie w tym klubie młody Michel stawiał swoje pierwsze kroki na profesjonalnej ścieżce, a wsparcie i doświadczenie ojca z pewnością miały nieoceniony wpływ na jego rozwój jako piłkarza.
Poczucie humoru i żarty
Michel Platini znany był również ze swojego poczucia humoru i zamiłowania do żartów, tzw. pranków. Podczas wyjazdów drużynowych potrafił organizować rozrywki, które zaskakiwały jego kolegów. Przykładem może być sytuacja z Mistrzostw Świata w Argentynie w 1978 roku, kiedy to wyciskał pastę do zębów do łóżek kolegów z drużyny. Innym razem, podczas pobytu w miejscach publicznych, potrafił odpalać petardy, a następnie udawać martwego, co z pewnością wywoływało spore zamieszanie.
Kariera piłkarska Michela Platiniego
Początki w AS Nancy (1972-1979)
Debiut Michela Platiniego w lidze francuskiej miał miejsce 3 maja 1973 roku w barwach AS Nancy, w meczu przeciwko Nîmes. Po spadku drużyny do drugiej ligi, Platini stał się jej absolutnie kluczowym zawodnikiem. Jego 17 goli w sezonie pomogło zespołowi w szybkim powrocie do francuskiej elity, co świadczyło o jego determinacji i wpływie na grę drużyny.
Sukcesy w Saint-Étienne (1979-1982)
W 1979 roku Michel Platini przeniósł się do jednego z najbardziej utytułowanych klubów we Francji – Saint-Étienne. Podpisał z „Zielonymi” (Les Verts) trzyletni kontrakt. W sezonie 1980/1981 Platini zdobył z tym klubem mistrzostwo Francji. Mimo tego sukcesu, nie udało mu się powtórzyć europejskich triumfów Saint-Étienne z połowy lat 70., co stanowiło pewien niedosyt w jego francuskim etapie kariery.
Złota era w Juventusie (1982-1987)
Najbardziej spektakularny okres w karierze klubowej Michela Platiniego przypadł na lata gry w Juventusie Turyn (1982–1987). W Turynie przejął legendarną koszulkę z numerem 10 po Liamie Bradym. Mimo trudnych początków i początkowej krytyki mediów, Platini szybko stał się ikoną klubu. W barwach Juventusu zdobył dwa tytuły mistrza Włoch (w sezonach 1983/1984 i 1985/1986) oraz prestiżowy Puchar Europy.
Dominacja w Serie A jako król strzelców
Jako ofensywny pomocnik, Michel Platini zdominował ligę włoską pod względem skuteczności. Trzykrotnie z rzędu zdobywał tytuł „capocannoniere”, czyli najlepszego strzelca Serie A, w sezonach 1982/83, 1983/84 oraz 1984/85. Ten wyczyn, osiągnięty przez zawodnika grającego na tej pozycji, jest dowodem jego wyjątkowych umiejętności i wszechstronności.
Kariera reprezentacyjna Michela Platiniego
Debiut i „znak firmowy”
Debiut Michela Platiniego w reprezentacji Francji miał miejsce 27 marca 1976 roku. W meczu przeciwko Czechosłowacji, pod wodzą trenera Michela Hidalgo, Platini zdobył bramkę bezpośrednio z rzutu wolnego. Ten element gry stał się jego niepowtarzalnym „znakiem firmowym”, a jego precyzja w wykonywaniu stałych fragmentów gry budziła podziw na całym świecie.
Triumf na Euro 1984
Największym sukcesem w karierze reprezentacyjnej Michela Platiniego było poprowadzenie Francji do zwycięstwa w Mistrzostwach Europy w 1984 roku. Na tym turnieju ustanowił on nieprawdopodobny rekord 9 zdobytych bramek w jednym turnieju, w tym dwa hat-tricki. Rekord ten przetrwał aż do 2021 roku, kiedy to pobił go Cristiano Ronaldo, choć Portugalczyk potrzebował do tego kilku edycji turnieju.
„Magiczny Kwadrat”
W latach 80. XX wieku, reprezentacja Francji słynęła z legendarnej formacji pomocy, zwanej „carré magique” (magiczny kwadrat). Tworzyli ją Michel Platini, Alain Giresse, Luis Fernández i Jean Tigana. Ta niezwykle zgrana i utalentowana linia pomocy jest uznawana za jedną z najlepszych w historii futbolu, a Platini był jej niekwestionowanym liderem.
Nietypowy występ w barwach Kuwejtu
Jednym z bardziej nietypowych epizodów w karierze Michela Platiniego był jego gościnny występ w barwach reprezentacji Kuwejtu. Miało to miejsce w 1988 roku, rok po oficjalnym zakończeniu przez niego kariery. Na prośbę tamtejszego emira, Platini wystąpił przez 21 minut w meczu przeciwko Związkowi Radzieckiemu, co stanowiło niezwykłe wydarzenie w historii futbolu.
Nagrody i osiągnięcia Michela Platiniego
Złota Piłka (Ballon d’Or)
Michel Platini jest jednym z nielicznych piłkarzy w historii, którzy zdobyli prestiżową nagrodę Złotej Piłki trzykrotnie z rzędu. Dokonał tego w latach 1983, 1984 i 1985. Te nagrody potwierdziły jego status najlepszego piłkarza świata tamtego okresu i stanowią świadectwo jego dominacji na europejskich i światowych boiskach.
Wysokie miejsce w plebiscycie stulecia
W prestiżowym głosowaniu na Piłkarza Stulecia FIFA (FIFA Player of the Century), Michel Platini zajął wysokie, siódme miejsce. Wynik ten podkreśla jego znaczenie i uznanie, jakim cieszył się w świecie futbolu przez wielu ekspertów i kibiców.
Odznaczenia państwowe
Za swoje wybitne zasługi dla Francji, Michel Platini został uhonorowany przez państwo. W 1985 roku został mianowany Kawalerem Legii Honorowej, a w 1998 roku podniesiono go do rangi Oficera tego prestiżowego orderu. Te odznaczenia świadczą o jego wpływie nie tylko na sport, ale także na kulturę i wizerunek Francji.
Rola administracyjna i polityka sportowa Michela Platiniego
Prezydentura w UEFA
Po zakończeniu kariery piłkarskiej i epizodach trenerskich, Michel Platini wkroczył na drogę administracyjną w świecie futbolu. 26 stycznia 2007 roku został wybrany na szefa UEFA, stając się pierwszym byłym piłkarzem na tym stanowisku. Funkcję tę sprawował przez wiele lat, do grudnia 2015 roku, kształtując politykę europejskiej piłki nożnej.
Współorganizacja Mundialu 1998
Po zakończeniu swojej aktywnej kariery trenerskiej, Michel Platini pełnił również rolę współorganizatora Mistrzostw Świata we Francji w 1998 roku. Turniej ten zakończył się triumfem gospodarzy, a Platini miał znaczący wkład w jego sprawną organizację.
Kontrowersje i skandale związane z Michelem Platini
Tragedia na stadionie Heysel (1985)
Finał Pucharu Europy w 1985 roku, w którym Juventus Turyn zmierzył się z Liverpoolem, a Platini strzelił zwycięskiego gola, został tragicznie przyćmiony przez śmierć 39 kibiców. Piłkarz był później krytykowany za zbyt radosne świętowanie bramki. Platini bronił się, twierdząc, że w tamtym momencie nie był świadomy skali tragedii, która rozegrała się na trybunach. To wydarzenie pozostaje mrocznym akcentem w jego karierze.
Ośmioletni zakaz działalności (Ban)
W 2015 roku Michel Platini został zawieszony przez komisję etyki FIFA w związku z naruszeniami etycznymi. Ta decyzja uniemożliwiła mu start w wyborach na prezydenta FIFA. Zakaz działalności w strukturach piłkarskich ostatecznie wygasł w 2023 roku, pozostawiając jednak rysę na jego wizerunku jako działacza.
Ciekawostki z życia i kariery Michela Platiniego
Trening rzutów wolnych
Niesamowita precyzja Michela Platiniego w wykonywaniu rzutów wolnych nie była dziełem przypadku. Zawodnik poświęcał godziny na dodatkowe treningi, wykorzystując rząd manekinów jako żywy mur i ćwicząc uderzenia pod różnymi kątami. W treningach pomagał mu jego przyjaciel, bramkarz Jean-Michel Moutier, co pozwoliło mu doskonalić technikę do perfekcji.
Służba wojskowa
Latem 1975 roku, w ramach odbywania służby wojskowej, Michel Platini trafił do batalionu Joinville. Była to specjalna jednostka, do której kierowano wszystkich utalentowanych francuskich sportowców. Dzięki temu Platini mógł jednocześnie reprezentować wojskową kadrę narodową, łącząc obowiązek wojskowy z dalszym rozwojem swojej piłkarskiej kariery.
Kariera klubowa Michela Platiniego w liczbach
| Sezon | Klub | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 1972–1979 | AS Nancy | (brak danych) | (brak danych) |
| 1979–1982 | Saint-Étienne | (brak danych) | (brak danych) |
| 1982–1987 | Juventus Turyn | (brak danych) | (brak danych) |
Najważniejsze osiągnięcia Michela Platiniego
- Złota Piłka (Ballon d’Or): 1983, 1984, 1985
- Mistrzostwo Francji: 1981 (z Saint-Étienne)
- Mistrzostwo Włoch (Serie A): 1984, 1986 (z Juventusem)
- Puchar Europy (Liga Mistrzów UEFA): 1985 (z Juventusem)
- Mistrzostwo Europy (Euro 1984)
- Król strzelców Serie A (Capocannoniere): 1982/83, 1983/84, 1984/85
Odznaczenia państwowe
- Kawaler Legii Honorowej: 1985
- Oficer Legii Honorowej: 1998
Michel Platini to postać, której wpływ na futbol wykracza daleko poza boiskowe dokonania, obejmując również lata aktywnej działalności w strukturach sportowych. Jego trzykrotne zdobycie Złotej Piłki i triumf na Euro 1984 na zawsze wpisały go do panteonu największych piłkarzy w historii, choć późniejsze kontrowersje związane z jego rolą w UEFA rzuciły cień na jego dziedzictwo.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Ile platini ma złotych piłek?
Michel Platini zdobył Złotą Piłkę trzykrotnie, w latach 1983, 1984 i 1985. Był wówczas uznawany za najlepszego piłkarza na świecie.
Dlaczego Platiniego nie ma w FC?
Michel Platini nie jest postacią grywalną ani wirtualną w grach typu „FC” (Football Club), ponieważ jego kariera piłkarska zakończyła się wiele lat temu, a gry te zazwyczaj skupiają się na aktualnych lub niedawnych zawodnikach. Nie jest on również związany z żadnymi obecnymi projektami związanymi z grami sportowymi.
Czy Michel Platini był prezydentem UEFA?
Tak, Michel Platini pełnił funkcję prezydenta UEFA. Był na tym stanowisku od 2007 do 2015 roku.
W jakich klubach grał Platini?
Michel Platini grał w kilku znaczących klubach podczas swojej kariery. Rozpoczynał w AS Nancy, następnie przeniósł się do AS Saint-Étienne, a swój europejski rozdział zakończył w Juventusie Turyn.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Michel_Platini
